Hier kunt u enkele vragen en reacties op deze website lezen.
Het zijn ervaringen van personen met vaginisme en hun partners en reacties van lotgenoten en therapeuten.

Heeft het nog zin?

Posted by Natalie 
Beste,

Ik ben een vrouw van 34 jaar en ben reeds 11 jaar getrouwd. Ook ik lijd aan vaginisme en kan geen gemeenschap hebben met mijn man.
Via mijn huisarts heb ik na jaren zwijgen eindelijk de stap gezet om hulp in te roepen. Ik heb dus een 3-tal maanden kinesitherapie gevolgd maar eens thuis lukte mij de oefeningen niet meer.
Door de vele ontgoochelingen heb ik zelfs een afschuw van seks gekregen. Mijn man verwijt mij niets en blijft begrijpend. Ik ga gebukt onder een schuldgevoel en vrees dat hij mij ooit in de steek gaat laten alhoewel we nu al 15 jaar samen zijn.
Heeft het voor mij nog zin om psychotherapie te volgen? Ik kan er zelf niet meer in geloven!

Natalie
Lotte Loones
Re: Heeft het nog zin?
Beste Natalie,

In je mail heb ik gelezen dat je voor je probleem reeds een kinesitherapeutische behandeling hebt gehad. Komt deze behandeling overeen met de behandeling die beschreven wordt in deze website? Een belangrijk punt is dat, als je al zo lang met dit probleem kampt, je partner het best ook de behandeling bijwoont. Zo leert hij ook kennismaken met de specifieke methode en is de kans op terugval geringer als de behandeling wordt stopgezet en men het thuis alleen moet doen (je leert mekaar ook weer op een geheel andere manier kennen).

Het feit dat je minder zin hebt in seks, is voor een stuk ook begrijpelijk daar je al zo lang negatieve ervaringen hebt gehad met seksualiteit. Opdat de therapie zou lukken is het allereerst belangrijk voor jezelf uit te maken of je de energie nog hebt om eraan te werken.
Seksuele aversie (totaal geen zin meer hebben in seks) vraagt om een andere, fundamentelere aanpak die heel veel van jezelf vraagt. Hier moet je jezelf dus ook de vraag stellen of je er je tijd en energie wil insteken om de onderliggende conflicten te achterhalen.

Nog één ding: geen seks hebben hoeft niet noodzakelijk een probleem te zijn, als je relatie er niet onder lijdt. Er zijn koppels die volstrekt gelukkig zijn zonder seks, het is hun persoonlijke keuze. Dit is blijkbaar niet zo in jouw geval, daar je kampt met een schuldgevoel. Schuld en onzekerheid, zijn veel grotere boosdoeners voor het stuklopen van een relatie dan het gebrek aan seks.

Ik wens je veel moed en energie toe in het maken van je keuzes.


Mvg,
Lotte Loones.